Χριστοῦ ἀλήθεια

 Χριστοῦ ἀλήθεια 

 Φῶς οὐράνιο μέσα στήν ψυχή, 

δύναμη στά στήθια.

Λάμπει στή ζωή μας σάν αὐγή

τοῦ Χριστοῦ ἡ ἀλήθεια!

Φάρος πού σκορπίζει τή χαρά

κι ὁδηγεῖ κι ἐμπνέει.

Ἄστραψε καί πήραμε φτερά

καί παιδιά καί νέοι!

Τοῦ Χριστοῦ ἡ ἀλήθεια πάντα ἐμπρός

σ᾿ ὅλα μας τά χρόνια.

Λύτρωση, εὐλογία, θησαυρός, 

ἄφθαρτη κι αἰώνια!

Λεύτεροι πετᾶξτε σάν πουλιά 

καί σκορπίστε γύρω, 

ὅλοι τῆς ἀλήθειας τοῦ Χριστοῦ 

τό οὐράνιο μύρο!

Ἀνώνυμος ποιητής ἢ ποιήτρια 

Πηγή: Συλλογή Ὕμνων καὶ τραγουδιῶν, «Φῶς», σελ. 31.

Χριστός Ἀνέστη - Ἀνθή Λιβάνη

Χριστός Ἀνέστη 

Μετά τή δίνη τοῦ Σταυροῦ, τό φοβερό τό πάθος

νεκροί πέσαν οἱ φύλακες, ἄδειος εὑρέθη τάφος. 

Ἡ γῆ ἐκουνήθη ἀπ᾿ τό σεισμό, τά μνήματα ἀνοίξαν

καί τρομαγμένοι οἱ πυλωροί κάτω στόν Ἅδη ἐφρίξαν. 

«Ἄρατε πύλας»! Νικητής περνάει ὁ Χριστός μου, 

καμμιά μπροστά του δύναμη δέν θά σταθῆ τοῦ κόσμου!

Ἀνάσταση! Νόμος, σκιές μεριάσανε καί πᾶνε...

Χριστός Ἀνέστη! Βασιλιάς Αὐτός Αἰώνιος θἆναι!

Ἀνθή Λιβάνη

Πηγή: Ἀπάνθισμα καρδιᾶς, Ἀνθή Λιβάνη, «Ο.Χ.Α. Λυδία», σελ. 70.

Ἀνάσταση - Στέλιος Σπεράντζας

 

Ἀνάσταση

Ἡ Ἀνάσταση. Καί γέμισε χαρά,

λουλούδισε ἡ ψυχή μου σάν τό κρίνο.

Κι ἀνοίγω τῆς λαχτάρας τά φτερά,

ψηλά μές στῆς αὐγῆς τά φωτερά

γαλάζιο ἕνα ἀστροφῶς κι ἐγώ νά γίνω.

Ἀνάσταση. Τά σήμαντρα χτυποῦν.

Κι ὅλα τά δένδρα ἀνθίζουν πέρα ὡς πέρα.

Στόν κόσμο αὐτό ἄς μάθουν ν᾿ ἀγαποῦν

ὅσοι τό μίσος ἔσπειραν κι ἄς ποῦν

"Χριστός Ἀνέστη ἐτούτη τήν ἡμέρα".

Στέλιος Σπεράντζας 

 Πηγή: impneothta.gr

Τὸ βλέμμα τοῦ ληστῆ - Γ. Βερίτης

Τὸ βλέμμα τοῦ ληστῆ

 

Βλαστήμιες κι᾿ ἀναθέματα ξεσποῦν ὁλόγυρά Σου,

φαρμακερὲς σὰν τὰ καρφιά, καὶ σχίζουν τὴν καρδιά Σου.

Κι᾿ ὥ πονεμένε μου Χριστέ, στὴ σκοτεινιὰν αὐτή, 

ποὺ ὅμοια μὲ μαύρη κόλασι χυμᾶ στὸ Γολγοθᾶ Σου, 

τί γλυκοφῶς ἐσκόρπισε τὸ βλέμμα ἑνὸς ληστῆ!

Γ. Βερίτης

Πηγή: Ἄπαντα Ποιήματα Γ. Βερίτη, «Δαμασκός», σελ. 136.

 

Τὸ τραγούδι τοῦ Καραϊσκάκη - Θεόδωρος Σαντάς

Τὸ τραγούδι τοῦ Καραϊσκάκη 

Στὴ Δόμβραινα στὸ Δίστομο ἡ δόξα σου θὰ μείνει
κι ἡ νίκη τῆς Ἀράχωβας χορὸς κλεφτῶν θὰ γίνει.
Ἀπ' τὸ φλασκὶ κρασὶ θὰ πιοῦν θὰ σφάξουν τὰ κριάρια
θὰ παραβγοῦν στὸ τρέξιμο τὰ ἄξια παλικάρια.
Βάστα καρδιά, βάστα ψυχὴ Βάστα Καραϊσκάκη
μὴ γονατίσει ὁ ραγιὰς θρύλε ἀπ' τὸ Μαυρομάτι.
Τὰ ἀπροσκύνητα βουνὰ γενοῦν παλικαράδες
τοὺς σταυραϊτοὺς τῆς Ρούμελης νὰ πολεμοῦν ἀγάδες.
Μὲ κλεφτοπόλεμο λυγᾶς τὸν Τοῦρκο τὸ στρατάρχη
καὶ τὸ ὀρδὶ τοῦ Κιουταχῆ ἄχτι σὲ ἔχει ἄχτι.
Σὲ καίει τῆς φθίσης πυρετὸς τῆς Διμισκῆ βλαστάρι
μὰ σὺ καβάλα σὲ ἄλογο μὲ τοῦ ρωμιοῦ τὴ χάρη.
Βάστα καρδιά, βάστα ψυχὴ Βάστα Καραϊσκάκη
μὴ γονατίσει ὁ ραγιὰς θρύλε ἀπ' τὸ Μαυρομάτι.
Τὰ ἀπροσκύνητα βουνὰ γενοῦν παλικαράδες
τοὺς σταυραϊτοὺς τῆς Ρούμελης να πολεμοῦν ἀγάδες.
Απρίλη μέρα τ' Ἀη Γιωργιοὺ σὲ βρίσκει μαῦρο βόλι
στὸ Φάληρο ἀρχιστράτηγε καὶ μένει ἡ Ἑλλάδα μόνη.
Σὲ κλαῖν τοῦ Βάλτου τὰ χωριὰ σὲ κλαῖν καπεταναῖοι
τὸ μοναστήρι τοῦ Προυσοῦ κι οἰ Κολοκοτρωναίοι
Βάστα καρδιά, βάστα ψυχή. Βάστα Καραϊσκάκη
μὴ γονατίσει ὁ ραγιὰς θρύλε ἀπ' τὸ Μαυρομάτι.
Τὰ ἀπροσκύνητα βουνὰ γενοῦν παλικαράδες
τοὺς σταυραϊτοὺς τῆς Ρούμελης νὰ πολεμοῦν ἀγάδες.
Βάστα καρδιά, βάστα ψυχή!

Θεόδωρος Σαντάς 

Μπορεῖτε νὰ τὸ ἀκούσετε μελοποιημένο:

https://www.youtube.com/watch?v=xKNjesyXQnM&list=TLryijDDqKJ6kNd_9gBUv4_gzo-86YTN-D+jenny+xefteri

Μανούλα μου σέ χαιρετῶ - Ἅγιος Παΐσιος

Πηγή: www.agiosarsenios.com/Agioi&Gerontes/gerontaspaisios/poiima.htm

Ποίημα Ἁγίου Παϊσίου

Πηγή: agiospaisios.gr

Ὁ Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης - Χριστοΰφαντος

Ὁ Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης 

Μέσα στό καταχείμωνο

πού ὅλα ἡσυχάζουν,

χαρᾶς τά σήμαντρα ἠχοῦν,

ἀντιλαλοῦν καί κράζουν.

Πνοή ἀνέμου ἔφερε

τό ἔαρ τοῦ Ἁγίου,

τοῦ ἐκ Φαράσων μοναχοῦ

Ὁσίου Παϊσίου.

Καππαδοκία, Κόνιτσα,

Σινᾶ καί Ἅγιον Ὄρος

καί τοῦ Στομίου ἡ Μονή

ριγοῦν ἀγλαοφόρως.

Στῆς Παναγούδας τό Κελλί

καμπάνες ἀντηχοῦνε

στ᾽  Ἄθω τήν ἅγια κορυφή

πουλιά δοξολογοῦνε.

Στόν τάφο σου νυχθημερόν

ψυχές πολλές διαβαίνουν

καί γόνυ κλίνουν καί καρδιά

μέ δάκρυα τόν ραίνουν.

Τρέχουν πιστοί στίς ἐκκλησιές,

ψάλλουν, ὑμνολογοῦνε,

ἐμπρός στήν ἅγια σου μορφή

θερμῶς παρακαλοῦνε.

Ὅσιε νῦν Παΐσιε,

μαρτυρικούς τούς κόπους,

ἐδέχθης Χάριν ἄφθονον,

συνδράμεις τούς ἀνθρώπους.

Μά τώρα ἀναπαύεσαι

εἰς δόξαν Παραδείσου

καί στούς ναούς φωταγωγεῖ

ἡ ἅγια ἡ μορφή σου.

Ἐν μέσῳ Θριαμβεύουσας

μέλπεις δοξολογίαν

καί μεταφέρεις τῶν πιστῶν

τήν θείαν ἱκεσίαν.

Πνευματοφόρε ἀσκητά,

δόξα τῆς Ἐκκλησίας,

Μοναχισμοῦ τό καύχημα,

κλέος Ὀρθοδοξίας.

Κρηπίς ἐδείχθης μοναστῶν

καί ἀσκητῶν ἡγέτης,

τοῦ τάγματος τ᾽ Ἀγγελικοῦ

στῦλος καί ποδηγέτης.

Ἐνίσχυσον τούς μοναχούς,

δοκίμους καί τελείους,

τίς ὑποσχέσεις Σχήματος

νά ζοῦν ὁλοκαρδίως.

Ὅπου τῆς γῆς ἀσκούμενοι,

ὑπομονῆς τήν χρείαν,

μέ πίστι νά σχοινοβατοῦν

εἰς τήν ὀρθροπραξίαν.

Χαρίτωνε ψυχές πιστῶν,

πού ζοῦν μέσα στή δίνη

καί τόν βελίαρ πολεμοῦν

μέ πόνο καί ὀδύνη.

Τοῦ κόσμου τήν νεότητα

ἐπίσκεψον ἐν τάχει

κι ὁδήγησον τά τέκνα σου

εἰς θεῖον μονοπάτι.

Εὐλόγησον τό ἔθνος μας,

προστάτευσον δεσμίους,

τόν κόσμον πάντα φύλαξον

δίωξον πολεμίους.

Μά πιότερο ἐνίσχυσον

ποιμένων τόν ἀγῶνα,

π᾽ ὀρθοτομοῦν νυχθημερόν

εἰς δυστυχῆ αἰῶνα.

Ἀγλάϊσμα ἡσυχαστῶν,

Ὅσιε Ἐκκλησίας,

νῦν πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν,

στάλαξον εὐλογίας.

ΧΡΙΣΤΟΫΦΑΝΤΟΣ

Στὸν Ἅγιο Παΐσιο

Στὸν Ἅγιο Παΐσιο

Μιὰ φορὰ σὲ συνάντησα
καμμιὰ δὲν σὲ ξεχνάω
μὲ τὸν σταυρό σου φυλαχτὸ
στὴ ζήση προχωράω.

Θυμᾶμαι τὸ σκουφάκι σου
καὶ τὴν ταπείνωσή σου
τὸ ἅγιο τὸ βλέμμα σου
μὰ καὶ τὴν προσευχή σου.
 

Τὶς νουθεσίες τὶς σοφὲς
μὲ τοῦ Χριστοῦ ἀγάπη
ἐγκάρδιές σου οἱ εὐχὲς
θεράπευες τὰ πάθη
καὶ γιάτρευες μὲ τὴν εὐχή
ψυχὴ καὶ νόσων σῶμα·

πόσες χιλιάδες σ᾿ ἀγαποῦν
καὶ προσκυνοῦν τὸ χῶμα
ἐκεῖ στὸ ἅγιο σκήνωμα
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς σου;
 

Ὢ Ἅγιε μας Παΐσιε
παρακαλῶ θυμίσου
κι ἐμᾶς ποὺ σ᾿ ἀγαπήσαμε
νὰ εἴμαστε μαζί σου
κάποτε στὸν Παράδεισο
ποὺ εὐφραίνεται ἡ ψυχή σου!

Μαρία Π.Μ. πρεσβυτέρα
                                                                 22.9.2015

Νύχτα Χριστουγεννιάτικη - Γεώργιος Δροσίνης

Νύχτα Χριστουγεννιάτικη

Τὴν ἅγια νύχτα τὴ Χριστουγεννιάτικη
λυγοῦν τὰ πόδια
καὶ προσκυνοῦν γονατιστὰ τὴ φάτνη τους
τ᾿ ἄδολα βώδια.

Κι᾿ ὁ ζευγολάτης ξάγρυπνος θωρώντας τα
σταυροκοπιέται
καὶ λέει μὲ πίστη ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς τ᾿ ἀπόβαθα,
Χριστὸς γεννιέται!

Τὴν ἅγια νύχτα τὴ Χριστουγεννιάτικη
κάποιοι ποιμένες
ξυπνοῦν ἀπὸ φωνὲς ὕμνων μεσούρανες
στὴ γῆ σταλμένες.

Κι᾿ ἀκούοντας τὰ Ὡσαννὰ ἀπ᾿ ἀγγέλων στόματα
στὸ σκόρπιο ἀέρα,
τὰ διαλαλοῦν σὲ χειμαδιὰ λιοφώτιστα
μὲ τὴ φλογέρα.

Τὴν ἅγια νύχτα τὴ Χριστουγεννιάτικη
- ποιὸς δὲν τὸ ξέρει; -
τῶν Μάγων κάθε χρόνο τὰ μεσάνυχτα
λάμπει τ᾿ ἀστέρι.

Κι᾿ ὅποιος τὸ βρεῖ μέσ᾿ στ᾿ ἄλλα ἀστέρια ἀνάμεσα
καὶ δὲν τὸ χάσει
σὲ μιὰ ἄλλη Βηθλεὲμ ἀκολουθῶντας το
μπορεῖ νὰ φτάσει.

Γεώργιος Δροσίνης 

 Πηγή: http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/

Χιόνια στό καμπαναριό - Στέλιος Σπεράντζας

Χιόνια στό καμπαναριό 

Χιόνια στό καμπαναριό
πού Χριστούγεννα σημαίνει.
Χιόνια στό καμπαναριό
ξύπνησε ὅλο τό χωριό.

Ντίν, ντίν, ντάν,
ντίν, ντίν, ντάν.
Ντίν, ντίν,ντάν,
ντίν, ντίν, ντάν, ντίν, ντάν.

Κι ὅλοι πᾶν στήν ἐκκλησιά
τόν Χριστό νά προσκυνήσουν
κι ὅλοι πᾶν στήν ἐκκλησιά.
Λάμπει ἀπόψε ἡ Παναγιά.

Ντίν, ντίν, ντάν,
ντίν, ντίν, ντάν.
Ντίν, ντίν,ντάν,
ντίν, ντίν, ντάν, ντίν, ντάν.

  

Στήν ὁλόφωτη ἐκκλησιά
ὥρα πιά κι ἐμεῖς νά πᾶμε.
Στήν ὁλόφωτη ἐκκλησιά
μέ καθάρια φορεσιά.

Ντίν, ντίν, ντάν,
ντίν, ντίν, ντάν.
Ντίν, ντίν,ντάν,
ντίν, ντίν, ντάν, ντίν, ντάν.

Τέτοια νύχτα ἦταν παιδιά

πού γεννήθηκε ὁ Χριστός μας,

τέτοια νύχτα ἦταν παιδιά

κι εἶχαν χιόνια τά κλαριά. 

 
Ντίν, ντίν, ντάν,
ντίν, ντίν, ντάν.
Ντίν, ντίν,ντάν,
ντίν, ντίν, ντάν, ντίν, ντάν.

Στέλιος Σπεράντζας 

Χριστούγεννα - Τέλλος Ἄγρας

Χριστούγεννα

Ὄξω πέφτει ἀδιάκοπα καὶ πυκνὸ τὸ χιόνι,
κρύα καὶ κατασκότεινη κι ἀγριωπὴ ἡ νυχτιά.
Εἶναι ἡ στέγη ὁλόλευκη, γέρνουν ἄσπροι κλῶνοι,
μὲς τὸ τζάκι ἀπόμερα ξεψυχᾶ ἡ φωτιά...

Τρέμει στὰ εἰκονίσματα τὸ καντήλι πλάγι
καὶ φωτάει στὴ σκυθρωπή, στὴ θαμπὴ ἐμορφιά.
Νὰ ἡ φάτνη, οἱ ἄγγελοι κι ὁ Χριστὸς κι οἱ Μάγοι
καὶ τὸ ἀστέρι ὁλόλαμπρο μὲς στὴ συννεφιά!

Κι οἱ ποιμένες, ποὺ ἔρχονται γύρω ἀπὸ τὴ στάνη
κι ἡ μητέρα τοῦ Χριστοῦ στὸ Χριστὸ μπροστά.
Τὸ μικρὸ τὸ εἰκόνισμα ὅλ᾿ αὐτὰ τὰ φτάνει,
μαζεμένα ὅλα μαζὶ καὶ σφιχτὰ-σφιχτά.

Πέφτει ἀκόμη ἀδιάκοπο κι ἄφθονο τὸ χιόνι,
ὅλα ξημερώνονται μ᾿ ἄσπρη φορεσιὰ
στὸν ἀγέρα ἀντιλαλοῦν τοῦ σημάντρου οἱ στόνοι,
κάτασπρη, γιορτάσιμη λάμπει ἡ ἐκκλησιά...

Τέλλος Ἄγρας 

Πηγή: users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/tellos_agras_poems.htm

Καλά Χριστούγεννα ἀδελφοί

Καλὰ Χριστούγεννα ἀδελφοί

Καλὰ Χριστούγεννα ἀδελφοί, 

στὴ φάτνη τῆς καρδιᾶς μας 

κι ὁ Παντοδύναμος Θεὸς 

ἄς βρίσκεται κοντά μας.

Ὅλα τὰ ὅμορφα τῆς γῆς 

γιὰ ὅλους τὰ ἔχει πλάσει, 

μὰ κι ὅλα τὰ τοῦ οὐρανοῦ  

δοξάζουνε τὸν Πλάστη.

Αὐτὸς εἶναι ὁ Ποιητὴς 

ὁ μέγιστος τῶν πάντων,

Δημιουργός, Πανάγαθος,

ὁρατῶν καὶ ἀοράτων.  

Ἡ μέγιστη ἀγάπη Του 

ὅλους μᾶς ἀγκαλιάζει,

τὶς ἁμαρτίες συγχωρεῖ 

καὶ δὲν καταδικάζει.

Ἕναν Παράδεισο τρυφῆς 

προσφέρει στὰ παιδιά Του,

ἀρκεῖ ν᾿ ἀκολουθήσουμε 

τὰ ἅγια βήματά Του!

Καλὰ Χριστούγεννα ἀδελφοί,

κι ἄς μᾶς μεταμορφώσει,

θεάρεστοι νὰ γίνουμε 

μὲ τοῦ Θεοῦ τὴ γνώση!

Μαρία Π.Μ. πρεσβυτέρα

Χριστοποίηση

Στό ἰστολόγιο Χριστοποίηση: 

mariapmp.blogspot.gr  

μπορεῖτε νά διαβάσετε 

κι ἄλλα Ὀρθόδοξα Χριστιανικά Ποιήματα 

πού εἶναι ἀφιερωμένα στόν Ποιητή μας: 

τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό. 

 

Εὐχαριστοῦμε. 

Μαρία Π.Μ. πρεσβυτέρα 

Ἁγία Ὁσιομάρτυς Παρασκευή πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’.
Τὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον, 

ἐργασάμενη φερώνυμε, 

τὴν ὁμώνυμόν σου πίστιν, εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι, 

Παρασκευὴ Ἀθληφόρε· 

ὅθεν προχέεις ἰάματα, 
καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν. 

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.

Τῇ Ἀθληφόρῳ οἱ πιστοὶ τὸν ὑμνητήριον

Παρασκευῇ δεῦτε συμφώνως ἀναμέλψωμεν·

Ἀπαστράπτει γὰρ τοῖς θαύμασιν ἐν τῷ κόσμῳ

Ἀπελαύνουσα τῆς πλάνης τὴν σκοτόμαιναν

Καὶ παρέχουσα πιστοῖς τὴν χάριν ἄφθονον
Τοῖς κραυγάζουσι, χαίροι Μάρτυς πολύαθλε. 

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις Ἐκκλησίας ἡ λαμπηδών, 

καὶ τῶν ἰαμάτων, πολυχεύμων ὄντως κρουνός· 

χαίροις προστασία, καὶ σκέπη οὐρανία, 

Παρασκευὴ θεόφρον, τῶν εὐφημούντων σε.

Γεράσιμος Μοναχὸς Μικραγιαννανίτης 
Ὑμνογράφος τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας 

Πηγή: Νέος Ἐνιαύσιος Στέφανος, Γερασίμου Μοναχοῦ Μικραγιαννανίτου, «Ἅγιον Ὄρος», σελ. 400-401.

Ὁ Ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν - Διονύσιος Σολωμός

Ὁ Ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν 

1
Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψη
τοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή,
σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψη,
ποῦ μὲ βία μετράει τὴ γῆ.

2
Ἀπ᾿ τὰ κόκαλα βγαλμένη
τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά,
καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,
χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά!

Μυροφόρες - π. Νικόδημος Ἀεράκης

Μυροφόρες 

Σκοτάδι στή φύσι

καί φῶς στίς καρδιές·

Ἀνέσπερος Ἥλιος ὑπάρχει γι' αὐτές

πού ἄδυτα ἔδυσε καί λάμπει

ΑΙΩΝΙΑ!

Ὁ φόβος πλανιέται

στούς ἄλλους, μ' αὐτές 

ἀτρόμητα τρέχουν στό μνῆμα θερμές 

ἀπ' ἀγάπη βαθειά, ἀληθινή καί αἰώνια 

ΟΥΡΑΝΙΑ!

Δειλία παντοῦ

καί κεῖνες μέ θάρρος

τά μύρα ποθοῦν νά προσφέρουν 

καρδιᾶς ἀπόσταγμα θεοδώρητο

στόν ΠΛΑΣΤΗ τους!

Φρουροί πληρωμένοι 

ἐλεύθερες φτάνουν σιμά σας 

ψυχές πυρωμένες μέ πόθο θυσίας

π' ἀψηφοῦν τοῦ κόσμου τήν ἀνώφελη δύναμι 

οἱ ΜΥΡΟΦΟΡΕΣ!

Ἀνέστη ἀκοῦνε!

«Οὐκ ἔστιν ὧδε» τό μήνυμα 

τ' ἀγγελικό σ' αὐτές προσφέρεται!

Τόν Ἀναστάντα βλέπουν καί δῶρο παίρνουν

τό ΧΑΙΡΕΤΕ!

Ἀρχιμανδρίτης π. Νικόδημος Ἀεράκης 

 Ἱεροκήρυκας 

Πηγή: Ἄνθη Ψυχῆς, Ἀρχιμανδρίτου Νικοδήμου Ἀεράκη, σελ. 100. 

&

mariapmp.blogspot.gr

Προσευχὴ τοῦ μικροῦ κοριτσιοῦ - Ζαχαρίας Παπαντωνίου

Προσευχὴ τοῦ μικροῦ κοριτσιοῦ

 

Θεέ, ποὺ βλέπεις τὰ σπιτάκια

 τὰ φτωχὰ σὰν τὸ δικό μου,
στεῖλε στὸ παράθυρό μου
μιὰ φωλιὰ χελιδονάκια.

Θέ μου, πού ῾χεις ὅλα τ᾿ ἄστρα, Θέ μου,
πού ῾χεις τ᾿ ἀγγελούδια,
κᾶμε τὴ φτωχή μου γλάστρα
νὰ γεμίσει ἀπὸ λουλούδια.

 

 Θέ μου, δῶσε μου τὴ χάρη
νά ῾χω δυὸ ἄσπρα περιστέρια,
νὰ τοὺς δίνω ἐδῶ στὰ χέρια
τὸ νερὸ καὶ τὸ σιτάρι!

 

Ζαχαρίας Παπαντωνίου

 

Πηγή

Οἱ μουσικοὶ ἀριθμοὶ - Νικηφόρος Βρεττάκος

Οἱ μουσικοὶ ἀριθμοί

Χωρὶς τὴ μαθηματικὴ τάξη, δὲν στέκει
τίποτε: Οὔτε οὐρανὸς ἔναστρος,
οὔτε ρόδο. Προπαντὸς ἕνα ποίημα.
Κι εὐτυχῶς ὅτι μ᾿ ἔκανε ἡ μοῖρα μου
γνώστη τῶν μουσικῶν ἀριθμῶν,
ὅτι κρέμασε μίαν ἀχτίνα ἐπὶ πλέον
τὸ ἄστρο τῆς ἡμέρας στὴν ὅρασή μου
καὶ κάνοντας τὰ γόνατά μου τραπέζι
ἐργάζομαι, ὡς νά ῾ταν νὰ φτιάξω
ἕναν ἔναστρο οὐρανό, ἢ ἕνα ρόδο.

Νικηφόρος Βρεττάκος 

Πηγή

Κυριακή ΣΤ' Ματθαίου (τοῦ παραλύτου) - Ὕμνοι

ᾨδὴ ε' . Ὁ ἀναβαλλόμενος. 

Ὁ δι' ἀγαθότητα κτίσας τὸν ἄνθρωπον, 

καὶ κατ' εἰκόνα τὴν σὴν ποιήσας, 

ἐν ἐμοὶ κατοίκησον, τρίφωτε Θεέ μου, 

ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος. 

Σὺ μὲ καθοδήγησον, Μονὰς τρισήλιε, 

πρὸς τρίβους θείας τῆς σωτηρίας, 

καὶ τῆς σῆς ἐλλάμψεως πλήρωσον, 

ὡς φύσει ὁ Θεὸς ἀπειροδύναμος. 

Φῶς τὸ ἀδιαίρετον τῆς μιᾶς φύσεως, 

μεμερισμένον τοῖς χαρακτῆρσι, 

τριλαμπές, ἀνέσπερον, τὴν ἐμὴν καρδίαν

καταύγασον ταῖς αἴγλαις σου. 

Θεοτοκίον. 

Ὠς κατεῖδε πάλαι σε, Ἁγνὴ Πανάχραντε, 

ὁ Ὑποφήτης βλέπουσαν πύλην, 

πρὸς τὸ φῶς τὸ  ἄδυτον, εὐθύς σε ἐπέγνω, 

Θεοῦ κατοικητήριον. 

Πηγή: Παρακλητική, «Φῶς», σελ. 239.